wan•ver•hou•ding (de ~ (v.)) zeer onevenredige verhouding => ametrie, disproportie, onevenwicht

Tijdens het schaken speelt men niet van de eerste zet op het matzetten van de vijandelijke monarch. Het winnen van materiaal is (soms) genoeg om de tegenstander het hopeloze van de situatie te doen inzien.  Om materiaal te winnen moet men natuurlijk een betere, superieure, stelling hebben. Een stelling waar de tegenstander alle dreigingen niet meer kan pareren of bevatten. Waar je stukken goed samenwerken en de belangrijke velden in bezit hebben. Vandaar dat Silman in zijn boek Reasses your chess ook zo hamert op ‘imbalances’, een wanverhouding in de positie/krachtverhouding van de witte – tegenover de zwarte schaakstukken. Niet zozeer een voordeel maar een verschil. Zoals daar kunnen zijn: 

1. Superieur klein stuk (de wisselwerking tussen paarden en lopers).
2. Pionnenstructuur (een breed onderwerp dat dubbelpionnen, geisoleerde pionnen, …, omvat).
3. Ruimte ( de inlijving van territorium op het schaakbord).
4. Materiaal (het in bezit hebben van stukken van grotere waarden dan de tegenstander).
5. Controle over een sleutelveld of –kolom of –rij (rijen, kolomen en diagonalen zijn de wandelgangen, een sleutelveld een thuis, voor je schaakstukken).
6. Voorsprong in ontwikkeling (meer stukkenkracht in een bepaald gebied van het schaakbord).
7. Initiatief (controle over het tempo van de partij).

 Dus voordat je een zet uitvoert spoor je de wanverhoudingen op het schaakbord op en indachtig deze verschillen maak je een plan voor het vervolg van de schaakpartij. Men laat zich dus niet leiden door emoties of door wat men ‘hoopschaak’ (hopelijk ziet de tegenstander niet wat ik van plan ben) noemt. De onderstaande partij is de eerste schaakconfrontatie die ik aanging nadat ik kennis nam van deze wanverhoudingen in Silman zijn boek How to reassess your chess. Ik moet toegeven, het implementeren van deze denkwijze der wanverhoudingen zal me nog enige tijd kosten maar hopelijk word het in de toekomst een gewoonte. Ik hoop dat je evenveel plezier met naspelen hebt dan ik had met het spelen ervan.  

Wit: Tegenstander (1932 elo)   -  Zwart: logis (1890 elo) 

1. Pf3 d5 2. g3 Pf6 3. Lg2 Lg4 4. O-O Pbd7 5. d3 e5 6. Pc3 c6 7. De1 Dc7 8. e4 Lb4 9. Ld2 Lxc3 10. Lxc3 dxe4 11. dxe4 O-O 12. De3 Tfe8 13. Tad1 h6 14. Lb4 Db6 15. Dxb6 Pxb6 16. Tfe1 a5 17. Lc3 Pa4 18. Td3 Pxc3 19. Txc3 Tad8 20. Tc5 Lxf3 21. Lxf3 Td2 22. Te3 a4 23. a3 Pd7 24. Tc4 Td4 25. Tb4 b5 26. Tc3 Td6 27. b3 axb3 28. cxb3 Pb8 0-1

Tweede keer, goede keer!?

Ik weet niet hoe het komt maar om één of andere redenen is mijn studie ter verbetering van mijn schaakspel enige tijd geleden ter ziele gegaan. Mijn voornemens waren nochtans zeer goed. Ik zou en ik moest … . Maar dat werkt blijkbaar zo niet, toch niet voor mij. Dus ben ik een hele tijd op zoek geweest naar een manier die voor mij wel aanslaat, die mij wel laat slagen in mijn doel om bezig te zijn met schaken via studie. 

Na hard nadenken en veel gepeins en gezwoeg om de voor mij juist manier te vinden denk ik de oplossing gevonden te hebben. In plaats van zomaar aan de studie te gaan heb ik me nu een soort van deadline opgesteld. Ik geef mezelf twee maanden de tijd, dus tot eind augustus, om twee boeken te lezen. Deze boeken zijn:
1.   Reasses your chess, Jeremy Silman
2. The complete endgame course, Jeremy Silman

Natuurlijk ga ik deze boeken niet zomaar lezen. De inhoud moet ook begrepen worden en indien mogelijk toegepast worden tijdens het spelen van een schaakpartij. Ik begrijp dat de implementatie van een nieuwe speelstijl niet zo één, twee, drie, positief zal verlopen. Ik zal eerst enkele keren zwaar op mijn bek gaan. Maar na elke aanschouwing van de aarde zal ik terug opstaan om na verloop van tijd de vruchten te plukken van mijn noeste arbeid. 

Wat deze weblog betreft kan ik niets beloven. Ik zal proberen u allen op de hoogte te houden van mijn schaakkunsten en progressie in mijn schaakstudie maar wetende dat ik niet iemand ben die vlot de pen oppak om over zichzelf te schrijven kan ik nu alreeds zeggen dat dit in het begin zeker niet vlot zal verlopen. Laten we hopen dat na verloop van tijd ik hierin meer gedreven word en u toch eenmaal wekelijks nieuws kan aanbieden. Met uw hulp zal dit moeten lukken. Dus hopelijk tot schrijfs volgende week.

Een week rust

Een week zonder schaken zo op het einde van een drukke schaakperiode kan deugd doen. De stress van het moeten winnen omdat je ploeg eerste staat valt even weg. Van oktober tot nu heb je bijna iedere week achter het bord plaatsgenomen met maar één opdracht, namelijk winnen. Het lijkt niet veel, één of twee partijen per weekend, maar het kruipt toch in de kleren daar je gedurende de week er ook mee bezig bent.

Schaken, meer dan zomaar houtjes op een schaakbord verschuiven. Nagelbijten als je ziet dat je ploeggenoot niet echt een goede positie heeft. Terug naar je bord met de extra druk om te winnen als één  van je ploeggenoten heeft verloren.

Gelukkig zijn de ploegtornooien gedaan eind maart. Dan is het de beurt aan het clubkampioenschap van april tot eind juni. Minder druk daar je alles zelf in handen hebt. Geen ploeggenoten meer, alleen jezelf waar je naar moet kijken.

Een week rust, weg van alle stress en drukte doet dus deugd. Maar zondag vliegen we er alweer in om onze leiderspositie te verdedigen. Een half punt is niet veel. Dus een goed resultaat is nodig. Een week rust, het is zo voorbij.

Soms lees je te traag …

Wit aan zet

In deze positie dacht ik lang na. Misschien wel te lang. Ik vond dat ik met mijn gespeelde zet 18. Dh5 wel in een betere stelling terecht zou komen. Helaas werd mijn stellingsoordeel door mijn tegenstander volledig teniet gedaan door 18. … – f5 . Oooops, had met die zet geen rekening gehouden. Vanaf hier ging het bergafwaarts met mijn stelling en nogal machteloos werd ik naar de afgrond geduwd. Toen ik terug thuis kwam bekeek ik bovenstaande stelling nogmaals aandachtig. Vond niets nieuws en ging dan maar slapen.

De volgende dag opende ik de schaakboek ‘How to reassess your chess’ van Jeremy Silman (waarin ik nu toch al een twee tot drie maanden aan het lezen ben) en las het hoofdstuk over combinaties. Allemaal zeer intersant dacht ik bij mezelf. Ik pakte er de stelling van de vorige dag terug bij en zag bijna onmiddelijk de combinatie die ik de vorige dag gemist had.

Wit aan zet 

Ipv 18. Dh5 moest ik natuurlijk Txe5 gespeeld hebben.

18. Txe5 – Dxe5 19. Lf4 – Df5 20. Ld3 – Df6 21. Lxb8 – Dxf3 22. gxf3 en wit (ik dus) staat een stuk voor maar de koningstelling is wel helemaal om zeep. Doch denk ik dat wit dit moet winnen, of vergis ik mij hierin?

Hersenbrekers (1)

Oefening 1 

Na 1. d4-f5 2. Pf3-Pf6 3. Lf4-g6 4. é3-Lg7 5. Lc4-é6 6. Pbd2-d6 7. h3-De7 8. ç3-Pbd7 9. 0-0 – Pb6 10. Lb3-Ld7 11. De2- 0-0 12. a4-Lç6 13. Lg3-Ph5 14. Lh4-Lf6 15. Lxf6-Dxf6 16. é4-fxé4 17. Pxé4-Lxé4 18. Dxé4-d5 19. Dé5-Dxé5 20. Pxé5-Tad8 21. Tfé1-Pg7 22. Té3-Pd7 23. Taé1-Pxé5 24. Txé5-Tf6 25. Lç2-Tdf8 26. f3-ç6 27. Ld3-Tç8 28. b3-ç5 29. dxç5-Txç5 30. ç4-Tf4 31. çxd5-Txd5 32. Lç4-Txé5 33. Txé5-Kf7 34. Tç5-Pé8 35. Tç8-Pd6 36. Tç7+ -Kf6 37. Kf2-Td4 38. g4-Ké5 39. Ké3-Td1 ontstaat volgende stelling:

Opdracht: Wit geeft mat in vijf

(Ik weet dat de oplossing makkelijk is. Desalniettemin ben ik trots op mezelf dat ik de mat gevonden heb daar het de eerste keer is dat ik een mat in vijf zie in mijn eigen partij. Had de mat haast niet gevonden maar de uitspraak van Cor Van Wijgerden indachtig tijdens de cursus voor schaaktrainer: “Als iets niet lukt moet je zien of je een tussenzet hebt” heb ik uiteindelijk de mat toch gevonden in deze stelling. )

Oefening 2 

Opdracht: Zet acht dames op een schaakbord zonder dat ze elkaar kunnen slaan.

 

Terug op de juiste weg?

Ettelijke jaren lang had ik een elorating van 1900+. Nooit geraakte ik echter over die, voor schakers althans, magische grens van 2000 elopunten. Steeds, als ik dichtbij die grens kwam (minder dan 50 elopunten nodig) zakte mijn rating terug naar de lage 1900 elo. Om gek van te worden.  

In het nieuwe eloklassement van januari kreeg ik echter een klap waar ik niet goed van was. Van 1943 elo zakte ik ineens naar 1890 punten. Ik, die zoveel jaren in de 1900 regio was verbleven, voelde me ijskoud worden bij het horen van die nieuwe rating. Achtienhonderdnegentig, een getal waar ik me niet had op voorbereid.

Negentienhonderd en nog wat elopunten hebben is geen recht dat men eens krijgt en wat men je niet meer kan afnemen zoals ik na al die jaren blijkbaar was gaan denken. Neen, voor elk elopunt moet gestreden worden. Dat is de wet van Caissa, onze oogverblindende godin van het schaken, die geeft en neemt.

Ruw heeft Caïssa mij wakker geschud. Maar ik heb haar boodschap begrepen. Vechten en inzet vertonen op het schaakbord is nu mijn nieuwe credo. Niet meer denken dat ik al kan schaken. Niet meer denken dat vertoeven in de 1900 eloregio mijn recht is. Gedaan met op mijn lauweren te rusten. Terug aan de schaakstudie. M.a.w. mijn denkwijze over het schaken is nu veranderd. Vandaar de hoofdtitel van mijn blog.